((: پسری که بزرگ شد :))

دلم پره ... روزام یکنواخت ... سرم درد می کنه ... رویاهام خیلی دور به نظر می رسن ... نقشه هام نقش بر آب شده ... قلبم بازی در میاره ... ذهنم خالیه ... گوشام دنبال سکوت می گردن ... کف پام میخاره ... ناخن هام بلند شده ... دندونم درد می کنه ... شکمم غار و قور می کنه ... چشمام؟ شوخی میکنی؟ اونا که خیلی وقته کم سو شدن ... ریشام بلند و نا مرتب شدن ... دستام کثیفن ... دماغم پره (قبول دارم این یکی دیگه خیلی چندش‌آوره) ... لبام خشک شدن ... زبونم نمی چرخه ... انگشتام به تایپ کردن نمی رن ...

غلط کردن ... مگه دست خودشونه؟ من باید بگم چمه یا نه؟ ... جز اینجا کجا بگم؟ تو فیسبوک به یه مشت بیکار؟ یا تو خونه به مامانم اینا؟ ...

آشفته ام ... مریضم ... مرض روح ... خیلی وقته اینجوری ام ... اما مخفی اش می کنم ... الان تمام خصوصیات یه مرد شکست خورده رو دارم ... خاک تو سرم